Ulica Żabia.

ŻabiaDziesięć niskich słupków zamyka ulicę Żabią, oddziela ją od życia dzisiejszej Warszawy.

Dziesięć kamiennych nagrobków.

Cóż jeszcze pozostało ? Jeden dom, spłacheć przerośniętego trawą bruku i odcinek szyn tramwajowych, wiodących znikąd – donikąd.

Choć tak w szczątkowym stanie, doczekała się jednak ulica Żabia swego dwóchsetlecia.


Nazwę te otrzymała w roku 1771 od stołecznej Komisji Porządkowej, której członkowie nie bardzo się zresztą wysilili, po prostu potwierdzili urzędowo fakt, że jeszcze wtedy była to ulica wilgotna, rozbrzmiewająca skrzeczeniem żab.

A przecież już pół wieku później stawiali tu domy najwięksi architekci owych czasów, mistrzowie warszawskiego empiru Antoni Corazzi, Piotr Aigner, Henryk Marconi, Józef Orłowski, Alfons Kropiwnicki. Ulica Żabia była jedną z gablot wystawowych tego stylu, po którym pozostały dziś w naszym mieście tylko drobne okruchy.

Kamienice przy Żabiej były dobrą lokatą kapitału wokół rozciągało się handlowe i kulturalne centrum ówczesnej Warszawy, nie brakowało amatorów na sklepy i mieszkania.

W pierwszej połowie XIX wieku ulica ta skupiała drukarnie i księgarnie nakładcze, wśród których wyróżniały się pierwsza w Warszawie drukarnia hebrajska Nahansonowicza i Lebensohna oraz wydawnictwo ‚dzieł pożytecznych” prowadzone przez dwóch Stanisławów Janickiego i Strąbskiego.

W miarę rozwoju targowiska „za Żelazną Bramą” również charakter handlowy ulicy Żabiej uległ zmianom. Właśnie tu skoncentrowały się pracownie modystek – kapeluszniczek. Sąsiadka Żabiej, Przechodnia póżniej również zrównana z ziemią, była w owe czasy ośrodkiem handlu owocami cytrusowymi…

Po wojnie Żabia i Przechodnia uzyskały odroczenia zamierzonej likwidacji początkowo tylko na rok. W listopadzie 1947 ruszyły tędy, każdą ulicą w jednym kierunku tramwaje ze Śródmieścia na Żoliborz.

Gdy w listopadzie 1948 roku ułożono nowe tory przez Ogród Saski, zakończył się i ten epizod w dziejach ulicy Żabiej.

Żródło „Pożegnania Warszawskie” (1971) J.Kasprzycki, M.Stępień. Grafika M.Stępień (1968).

Marcin.

Reklamy

Informacje o ZOA

*Warszawy historia ukryta* to projekt realizowany przez miłośników Warszawy, będących jednocześnie przewodnikami miejskimi. Nie ograniczamy się do działalności w Internecie - można spotkać nas na ulicach Warszawy. Więcej na nasz temat można przeczytać w zakładce "Warszawy historia ukryta" . O działaniach, jakie podejmujemy w terenie, informujemy w zakładce "Wydarzenia".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Śródmieście Północne i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Ulica Żabia.

  1. ewa pisze:

    Mam zdjęcie przybranej babci wykonane w zakładzie fotograficznym I. Strumiło – Pietraszkiewicz, Ul. Żabia 9 w Warszawie (pieczątka z tyłu zdjęcia).

    Polubienie

  2. Reblogged this on Moje badziewie najmilejsze and commented:
    O ul. Żabiej: Żródło „Pożegnania Warszawskie” (1971) J.Kasprzycki, M.Stępień. Grafika M.Stępień (1968).

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s