Paweł Maliński – rzeźbiarz z południa.

Komora Wodna przy ulicy Bednarskiej - Porwanie Prozerpiny przez Posejdona.

Komora Wodna przy ulicy Bednarskiej – Porwanie Prozerpiny przez Posejdona.

Gdy, po trzecim rozbiorze, król Stanisław August Poniatowski opuścił Warszawę na zawsze, kraj stracił władcę, a artyści hojnego

Pracownie, działające dzięki szczodrości władcy, zostały zamknięte.

O ile w Malarni Królewskiej Marcello Bacciarelli zdołał wykształcić grupę artystów, zdolnych realizować wszelakie zlecenia, o tyle sprawa pracowni rzeźbiarskiej przedstawiała się zupełnie inaczej.

Najważniejsi twórcy – Andrzej Le Brun i Giacomo Monaldi, tracąc źródło utrzymania, również opuścili Warszawę, nie pozostawiając po sobie uczniów.

Żałobnica w połowie XIX wieku stanęła na grobie Alexandra Janickiego. Rzeźba została powielona w setkach egzemplarzy i wariantów nie tylko na Starych Powązkach ale również na cmentarzach daleko od Warszawy.

Żałobnica w połowie XIX wieku stanęła na grobie Alexandra Janickiego. Rzeźba została powielona w setkach egzemplarzy i wariantów nie tylko na Starych Powązkach ale również na cmentarzach daleko od Warszawy.

Aż do utworzenia Królestwa Kongresowego nie było dużego popytu na usługi rzeźbiarskie – okupacja pruska zepchnęła Warszawę do roli podrzędnego miasta, w czasach napoleońskich myślano o walce, a nie budowie pałaców, a, używając współczesnej terminologii , „boom” budowlany nastąpił po roku 1815.

Gdy Ordynat Stanisław Zamoyski kończył przebudowę Pałacu Błękitnego, okazało się, że problemem jest znalezienie artysty rzeźbiarza, gotowego wykonać oprawę rzeźbiarską do nowej rezydencji..

Sprowadził zatem z Czech, dobrze wykształconego rzeźbiarza, Pawła Malińskiego.

Maliński Warszawy już nie opuścił – zachwycony miastem, pozostał mu wierny do końca życia, a Warszawa odwdzięczyła mu się, powierzając katedrę rzeźby na Uniwersytecie Warszawskim.

Artysta okazał się świetnym pedagogiem. W ciągu trzynastu lat wyszkolił dziesięciu artystów, w późniejszych latach wywierających znaczący wpływ na warszawską sztukę rzeźbiarską.

Dwóch z nich z nich można śmiało nazwać wybitnymi – to Konstanty Hegel i Jakub Tatarkiewicz.

Pałac Kazimierzowski - alegoria Nauki i Sztuki w tympanonie.

Pałac Kazimierzowski – alegoria Nauki i Sztuki w tympanonie.

Prace Malińskie możemy podziwiać podczas spacerów, najczęściej wiąże się to jednak z koniecznością uniesienia wzroku.

Patrząc na tympanony i oprawę rzeźbiarską mijanych pałaców, wspomnijmy Czecha, który zakochał się w Warszawie i został „ojcem” kolejnych pokoleń warszawskich mistrzów dłuta.

*Arek*

https://www.facebook.com/ArktourWHU

www.zwiedzajznami.com.pl

Pałac Zamoyskiego - w tympanonie grupa rzeźbiarska dłuta Pawła Malińskiego, ukazująca Minerwę, Cererę, Merkurego i Jazona, jako symbole odpowiednio - mądrości, rolnictwa, handlu i zamożności.

Pałac Zamoyskiego – w tympanonie grupa rzeźbiarska dłuta Pawła Malińskiego, ukazująca Minerwę, Cererę, Merkurego i Jazona, jako symbole odpowiednio – mądrości, rolnictwa, handlu i zamożności.

Reklamy

Informacje o ZOA

*Warszawy historia ukryta* to projekt realizowany przez miłośników Warszawy, będących jednocześnie przewodnikami miejskimi. Nie ograniczamy się do działalności w Internecie - można spotkać nas na ulicach Warszawy. Więcej na nasz temat można przeczytać w zakładce "Warszawy historia ukryta" . O działaniach, jakie podejmujemy w terenie, informujemy w zakładce "Wydarzenia".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Osoby i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s