Stare Powązki. Jan Rodowicz „Anoda”.

W akcji pod Arsenałem dowodził sekcją „Butelki”, brał udział w akcji odbicia więźniów z transportu kolejowego pod Celestynowym, uczestniczył w akcji „Taśma”, w składzie grupy „Atak I” szturmując niemiecką strażnicę w Sieczychach. To wtedy zginął Tadeusz Zawadzki „Zośka”.

W czasie Powstania Warszawskiego przeszedł cały szlak bojowy batalionu „Zośka” od Woli do Czerniakowa trzykrotnie odnosząc ciężkie rany.

W nocy z 17 na 18 września 1944, nieprzytomny, został ewakuowany z Czerniakowa na prawy brzeg.

Czytaj dalej

Opublikowano Wola | Otagowano , , , , , | Dodaj komentarz

Aleja Solidarności 80. Ostatni nagrobek.

Placyk Kanonia we wrześniu 1942. Państwowe Archiwum w Warszawie.

Czasem, gdy zdarza mi się opowiadać o historii Warszawy słyszę „wy tu w Warszawie to na grobach mieszkacie”. Rzeczywiście, tak jest, nawet pomijając kwestię II Wojny Światowej.

W obecnych granicach miasta znajduje się około pięćdziesięciu miejsc, w przeszłości będących miejscami pochówku. Po przeważającej części z nich nie ma już najmniejszego śladu i mało kto, znajdując się przy dzwonie na staromiejskim placyku Kanonia kojarzy miejsce z najstarszym, warszawskim cmentarzem. A placyk był częścią cmentarza. Część szczątków osób tu pochowanych spoczywa w ossarium bazyliki archikatedralnej pod wezwaniem świętego Jana.

Czytaj dalej

Opublikowano Śródmieście Północne | Otagowano , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Ojciec Sierot. Ignacy Stanisław Popławski.

Joanna Neybaur, nazywana Matką Sierot, spoczęła w rodzinnym grobowcu zaraz przy bramie wejściowej Cmentarza Ewangelicko Augsburskiego. Zwracające uwagę wchodzących efektowne popiersie odkuł jeden z najlepszych ówczesnych warszawskich rzeźbiarzy, Bolesław Syrewicz. Nic dziwnego, że odwiedzający cmentarz starają się dociec kim jest kobieta obserwująca ich, gdy przekraczają bramę pomiędzy światem żywych i umarłych. Chociażby z tego powodu trwa pamięć o Matce Sierot i nie ma chyba przewodnika, pomijającego jej osobę w czasie spaceru po tej nekropolii.

Tymczasem człowiek opatrzony tytułem Ojca Sierot spoczywa na uboczu cmentarza katolickiego na Powązkach i nie ma efektownego nagrobka. Mało kto zwraca na niego uwagę a przecież na cmentarz odprowadzały go tłumy. Czytaj dalej

Opublikowano Osoby, Powązki, Wola | Otagowano , , , , | Dodaj komentarz

Rodak w kolorze żałobnem. Józef Sandi.

Przeszukując Internet w poszukiwaniu materiałów do jednego ze spacerów przykuło moją uwagę zdjęcie polskiego żołnierza z okresu wojny polsko-bolszewickiej, jak to mawiał pan Konstanty Aniołek, „w kolorze żałobnem”.

Po zgłębieniu tematu okazało się, że czarnoskóry wojak po przejściu do cywila przez pewien czas przebywał w Warszawie a swoje życie po roku 1918 związał z Polską.

Ale po kolei.

Czytaj dalej

Opublikowano Osoby | Otagowano , | Dodaj komentarz

Matka sierot. Joanna Neybaur.

Wchodząc na Cmentarz Ewangelicko Augsburski trudno nie poczuć na plecach spojrzenia kobiety, której popiersie umieszczono w niszy okazałego grobowca rodziny Kazimirusów.

Nawet jeśli jesteśmy odporni na kamienne spojrzenie spoczywające na nas, to i tak, wcześniej czy później, ta praca przyciągnie naszą uwagę perfekcją wykonania. Nic dziwnego.

Jej autorem jest znakomity rzeźbiarz, działający w Warszawie w latach 1851 – 1899, Bolesław Syrewicz.

Aby wyjaśnić, kim jest przedstawiona kobieta, zacznijmy od początku.

Czytaj dalej

Opublikowano Osoby, Wola | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Organizacyjnie.

Szanowni Państwo! Poza zamieszczaniem materiałów informacyjnych na temat przeszłości Warszawy zajmujemy się również organizacją spacerów, prelekcji i wycieczek dla osób indywidualnych, szkół, uczelni oraz instytucji. Organizujemy również wyjazdy poza Warszawę.

Jesteśmy wpisani Rejestru Organizatorów i Pośredników Turystycznych Województwa Mazowieckiego numer 1923.

Czytaj dalej

Opublikowano spacery | Otagowano , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Śniadanie przy Stefanie.

Wieszanie zdrajców 9 maja 1794 roku. Jan Piotr Norblin.

Tu z hetmana wisielec w tym miejscu spoczywa,

Wszakże zdrajcom powszechnie ta nagroda bywa.

Jak se posłał, tak wyspał, zdradzał, sam się zdradził,

Stefan nad nim hetmanił, bo na hak go wsadził.

To wierszowane epitafium odnosi się do hetmana polnego litewskiego Józefa Zabiełły. 9 maja 1794 roku w Warszawie hetman wraz z innymi targowiczanami stanął przed Sądem Kryminalnym Księstwa Mazowieckiego i za zdradę został skazany na karę śmierci w trybie natychmiastowej wykonywalności. Koronnym dowodem przeciwko hetmanowi litewskiemu były dokumenty znalezione w zdobytej ambasadzie rosyjskiej.

Czytaj dalej

Opublikowano Osoby, Powązki | Otagowano , , | Dodaj komentarz