ul. Grochowska – Cmentarz na Kamionku.

Wejście na cmentarz na Kamionku (połowa XIX w.)

Wejście na cmentarz na Kamionku (połowa XIX w.)

Sobór rzymski z 1059 roku nakazał, ażeby w czasie budowy kościoła zostawiać wokół przestrzeń, przeznaczoną do grzebania zmarłych.

Wszystkie powstające w Warszawie kościoły od początku istnienia miasta, aż do połowy XVIII wieku powstawały z terenem wokół murów przeznaczonym na pochówki.

Ze względów higienicznych i braku możliwości zwiększenia miejsc grzebalnych, konieczne okazało się wyprowadzenie cmentarzy poza miasto.

Mimo oporów ze strony wiernych pierwszy cmentarz „w polu” poświęcono w 1783 roku.

Ponieważ przypisany został do kościoła Świętego Krzyża, nazwano go Cmentarzem Świętokrzyskim.

Obecnie w jego miejscu wznoszą się mury kościoła pod wezwaniem Świętych Piotra i Pawła przy ulicy Emilii Plater.

Niedługo później, bo w 1792, powstał Cmentarz Powązkowski. Cmentarze przykościelne ulegały stopniowej likwidacji.

Do dzisiaj nie przetrwał żaden – z jednym wyjątkiem.

Cmentarz na Kamionku (na Kamionie) powstał w XIII wieku obok drewnianego kościółka.

Cmentarz był kilkakrotnie zamykany lecz, z różnych przyczyn, pochówki wznawiano.

Dla przykładu – 4 lutego 1681 roku cmentarz zamknięto, ponieważ centrum parafii stała się świątynia pod wezwaniem św. Stanisława na Skaryszewie.

 

Obok mieszkańców Pragi na cmentarzu spoczęli również polegli w lipcu 1656 roku w czasie walk ze Szwedami, ofiary rzezi Pragi z 1794 roku czy obrońcy Grochowa z 1831 roku.

Obok mieszkańców Pragi na cmentarzu spoczęli również polegli w lipcu 1656 roku w czasie walk ze Szwedami, ofiary rzezi Pragi z 1794 roku czy obrońcy Grochowa z 1831 roku.

Gdy w związku z budową umocnień napoleońskich w 1807 roku kościół i cmentarz na Skaryszewie zlikwidowano, Kamionek ponownie stał się miejscem pochówków.

Obok mieszkańców Pragi na cmentarzu spoczęli również polegli w lipcu 1656 roku w czasie walk ze Szwedami, ofiary rzezi Pragi z 1794 roku czy obrońcy Grochowa z 1831 roku.

14 czerwca 1887 roku wydano decyzję o zamknięciu nekropolii kamionkowskiej

Do dziś przetrwało około pięćdziesięciu nagrobków. Być może pod warstwą ziemi spoczywają kolejne ale odsłonięcie ich wymagałoby przeprowadzenia stosownych prac.

*Arek*

www.facebook.com/ArktourWHU

www.zwiedzajznami.com.pl

Reklamy

Informacje o ZOA

*Warszawy historia ukryta* to projekt realizowany przez miłośników Warszawy, będących jednocześnie przewodnikami miejskimi. Nie ograniczamy się do działalności w Internecie - można spotkać nas na ulicach Warszawy. Więcej na nasz temat można przeczytać w zakładce "Warszawy historia ukryta" . O działaniach, jakie podejmujemy w terenie, informujemy w zakładce "Wydarzenia".
Ten wpis został opublikowany w kategorii Praga Południe i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s