Dziesięć niskich słupków zamyka ulicę Żabią, oddziela ją od życia dzisiejszej Warszawy.
Dziesięć kamiennych nagrobków.
Cóż jeszcze pozostało ? Jeden dom, spłacheć przerośniętego trawą bruku i odcinek szyn tramwajowych, wiodących znikąd – donikąd.
Choć tak w szczątkowym stanie, doczekała się jednak ulica Żabia swego dwóchsetlecia.
Hans Hartwig von Beseler na niemieciej pocztówce wydanej z okazji zdobycia Antwerpii.
W liście do żony napisał: „Stało się — bomba wybuchła — jestem generał–gubernatorem. Tak więc na stare lata przyjdzie mi zostać politykiem”.
W chwili przybycia do Warszawy generał Hans von Beseler miał 65 lat. Od 1911 roku odpoczywał na emeryturze.
Szczytem jego wojskowej kariery było stanowisko naczelnego dowódcy twierdz w niemieckim sztabie generalnym. W roku 1914, w związku z wybuchem wojny, został przywrócony do czynnej służby.
Okazało się, że twierdzami potrafi nie tylko zarządzać, ale również brać je szturmem.
Apteka Kolejowa przy Targowej 70. grafika M.Stępień (1975).
Jest to podobno najruchliwsze miejsce w Warszawie, jeśli chodzi o ruch pieszych.
Nie skrzyżowanie Marszałkowskiej i Alei, nie Nowy Świat, lecz właśnie ten skrawek chodnika ul.Targowej, przed domem nr 70, a raczej jak tu powszechnie mówią – przed apteką kolejową. Dawniej było tu centrum Warszawy.
Pułkownik doktor Leon Strehl.
W kwietniu 1940 roku Wojskowy Okręgowy Szpital nr 5 – Szpital Ujazdowski – otrzymał status Szpitala Miejskiego, a jego dyrektorem został pułkownik doktor Leon Strehl.
Doktor Strahl, uczestnik III Powstania Śląskiego, we wrześniu 1939 pełnił funkcję szefa sanitarny Armii „Warszawa”. Jak przedstawiciel służby medycznej wziął udział w rokowaniach z Niemcami w sprawie kapitulacji stolicy.
Jak możemy przeczytać na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego, na terenie zarządzanego przez niego szpitala odbywały się zajęcia Wydziału Lekarskiego Tajnego Uniwersytetu Warszawskiego, ukrywano polskie sztandary bojowe, urnę z sercem Karola Szymanowskiego, magazynowano lekarstwa, dzieła sztuki oraz ocalałe książki, które dały początek Głównej Bibliotece Lekarskiej.
W celu ratowania ludzi wyrabiano dla nich fikcyjne dokumenty, karty chorobowe.
Szkic pomnika mauzoleum w Parku Ujazdowskim.
W roku 1945 władze Warszawy ogłosiły konkurs na pomnik – mauzoleum. Pomnik – zwycięstwa, mauzoleum – poległym.
Uznano, że najbardziej reprezentacyjnym miejscem dla pomnika będzie Park Ujazdowski.
28 maja 1945 roku przed bramą parku, od strony Alej Ujazdowskich, pochowany został, poległy w czasie bitwy pod Budziszynem, generał Aleksander Waszkowski.
Czy ma to związek z wyborem miejsca dla monumentu – nie wiem.
Attyka kamienicy Falkiewicza.
Podczas jednego ze spacerów padło pytanie na które mieliśmy odpowiedzieć po zakończeniu, a ponieważ nie zdążyliśmy, więc niech odpowiedzią będzie dzisiejszy wpis.
Pytanie brzmiało: – Kto stoi na attyce kamienicy narożnej ulicy Krzywe Koło i Rynku Starego Miasta.
Tramwaj w Alejach Jerozolimskich przed rokiem 1915.
Święta, święta, a w cieniu świąt „zniknęła” interesująca rocznica.
W 1891 r. uruchomiono ruch tramwajów elektrycznych na pierwszej sieci w Halle (Saale).
Na terenie imperium rosyjskiego elektryczne tramwaje ruszyły w roku 1903 w Petersburgu i dało to zielone światło dla elektryfikacji linii w innych rosyjskich miastach.
Warszawy historia ukryta 